Το Σκοτεινό Δάσος
Ένα ταξίδι τρόμου και αγωνίας με φόντο την ορεινή μακεδονική επαρχία
«Καθώς έπεφτε το σκοτάδι στο δάσος, τα πλάσματα που κυκλοφορούσαν την ημέρα κρύβονταν στις φωλιές τους, ενώ αυτά που αγαπούσαν το σκοτάδι άπλωναν τα γαμψά τους νύχια, για να βγούνε στην επιφάνεια… για ακόμα μια νύχτα».
Μπορεί ένας άνθρωπος να νικήσει το σκοτάδι, όταν αυτό έχει ριζώσει βαθιά στο παρελθόν μιας ολόκληρης κοινότητας;
Ο Ορέστης ταξιδεύει από την Αθήνα σε ένα γραφικό χωριό της Μακεδονίας με σκοπό να εκπληρώσει τον τελευταίο όρκο που έδωσε στον παππού του: Να ξεσκεπάσει τη Λατρεία του Κάρνιμπαλ, μια σατανιστική αίρεση που μελετούσε ο παππούς του για πάνω από είκοσι χρόνια, όταν ακόμη αυτή δρούσε στην Αμερική.
Από την πρώτη στιγμή που φτάνει, όμως, στο χωριό ξεκινάει να ανακαλύπτει νέα πράγματα και δύσκολα ερωτηματικά αρχίζουν να γεννιούνται. Παράλληλα, αρχίζουν να συμβαίνουν περίεργα περιστατικά στον Μεσόλοφο που, όπως μαθαίνει, έχει επίσης σκοτεινό παρελθόν.
Το Ακ Μπουνάρ ή αλλιώς το «Σκοτεινό δάσος», όπως ονομάζουν οι ντόπιοι το τεράστιο δάσος κοντά στο χωριό, είναι η αιτία όλου του κακού σύμφωνα με τις σημειώσεις του παππού του και ένα περίπλοκο κουβάρι που χαρακτηρίζεται από ανείπωτο τρόμο και ανησυχία ξεκινάει να ξετυλίγεται σε μια κοινωνία όπου δεν χωράνε άλλα μυστικά. Θα καταφέρει ο Ορέστης να φέρει εις πέρας την αποστολή που υποσχέθηκε στον παππού του να εκπληρώσει ή θα γίνει ένα με το σκοτάδι του «Σκοτεινού δάσους»;
Το Τελευταίο Χωριό
Ό,τι επιστρέφει… Δεν είναι ποτέ το ίδιο
Ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας που συνδυάζει αποκαλυπτική δράση, μεταφυσικό τρόμο και ανθρώπινο δράμα, οδηγώντας τον αναγνώστη σε μια ιστορία όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Σ ’ ένα απομονωμένο χωριό της Πελοποννήσου, η ζωή κυλάει ήρεμα—μέχρι τη νύχτα που ο πατέρας του ήρωα, νεκρός εδώ και χρόνια, στέκεται ξανά στην εξώπορτα. Δεν μιλά. Δεν ζητά τίποτα. Μόνο χτυπά. Αθόρυβα. Ασταμάτητα.
Γρήγορα αποκαλύπτεται πως δεν είναι ο μόνος. Σε όλο τον κόσμο, οι νεκροί επιστρέφουν και στέκονται μπροστά στα σπίτια τους, σαν να διεκδικούν μια θέση που δεν τους ανήκει πια. Κανείς δεν ξέρει γιατί. Κανείς δεν ξέρει τι θέλουν. Κι όσο περνούν οι μέρες… αλλάζουν. Με τρόπους που η ανθρώπινη λογική αδυνατεί να εξηγήσει.
Στο χωριό, ο πρωταγωνιστής βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στο παρελθόν που νόμιζε πως άφησε πίσω του και σε μια νέα, τρομακτική πραγματικότητα που εξαπλώνεται σαν σκιά. Ένα μυστικό σχέδιο βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη—και ό,τι γεννιέται μέσα από την επιστροφή των νεκρών, ίσως είναι πιο επικίνδυνο από τον θάνατο τον ίδιο.
Υπάρχει σωτηρία ή το τέλος έχει ήδη ξεκινήσει;
Το Χωριό είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, όπου η ελληνική επαρχία συναντά το υπερφυσικό, σε μια ιστορία γεμάτη φόβο, μνήμη και την αδυσώπητη ανάγκη του ανθρώπου να ξέρει την αλήθεια—όσο φρικτή κι αν είναι.
«Όταν οι νεκροί επιστρέφουν… δεν ζητούν δεύτερη ευκαιρία. Ζητούν κάτι άλλο».
Η Ανθρώπινη Συγχορδία
«Ο ρυθμός και η αρμονία βρίσκουν τον δρόμο τους στα πιο μυστικά μέρη της ψυχής» – Πλάτωνας.
Mυστικιστικό, συναρπαστικό, ρομαντικό και τρομακτικό. Το παρόν μυθιστόρημα αποτελεί πρόδρομο του είδους των κοσμικών ιστοριών τρόμου στις οποίες ειδικεύτηκε ένας μεγάλος θαυμαστής του Blackwood, ο H. P. Lovecraft.
«Γνώριζε ότι πολλοί περίεργοι άνθρωποι έβαζαν αγγελίες στις εφημερίδες, όπως και ότι πολλοί περίεργοι άνθρωποι έγραφαν γράμματα σε αυτές, και ο Σπίνι –έτσι τον αποκαλούσαν όσοι τον αγαπούσαν– ήταν επιμελής μελετητής και διάβαζε στήλες που ήταν γνωστές ως “Αγωνία” και “Ζητείται βοήθεια”. Κάποια στιγμή, όταν έφτασε στην ηλικία των είκοσι οκτώ και μην έχοντας δουλειά, τα νήματα του ακόλουθου περιστατικού μπήκαν στο μοτίβο της ζωής του και “οδήγησαν σε κάτι” που μπορεί κάλλιστα να προκαλέσει απορίες και έκπληξη.
Η διαφήμιση που ήταν τελικά το δόλωμα έλεγε:
ΖΗΤΕΙΤΑΙ, από συνταξιούχο κληρικό, βοηθός γραμματέα με θάρρος και φαντασία. Φωνή τενόρου και απαραίτητη κάποια γνώση της εβραϊκής γλώσσας· ελεύθερος υποχρεώσεων· αγαθός. Αίτηση για την εργασία υπόψιν Φίλιπ Σκέιλ».
Ο ισχυρισµός ότι η µουσική µοιράζεται µια µυστηριώδη σχέση µε την ανθρώπινη ψυχή δεν είναι καινούργιος. Για χιλιάδες χρόνια, από τότε που οι µακρινοί πρόγονοί µας άρχισαν να δηµιουργούν ευχάριστους ήχους µε όποια στοιχειώδη εργαλεία µπορούσαν να χρησιµοποιήσουν, η µουσική αποτελούσε σηµαντικό µέρος του τελετουργικού, της ιεροτελεστίας και της πνευµατικής ζωής. Στην Ανθρώπινη Συγχορδία, ο διάσηµος δάσκαλος του υπερφυσικού Algernon Blackwood απογειώνει αυτόν τον ισχυρισµό – µε συναρπαστικά και προκλητικά για τη σκέψη συµπεράσµατα.
Λογοτεχνικό, µαγευτικό και εντυπωσιακό, η Ανθρώπινη Συγχορδία είναι ένα αληθινό αριστούργηµα. Όπως γράφει ο ίδιος ο συγγραφέας σε ένα σηµείο, «καταπονεί τις δυνατότητες της πίστης και τους πόρους της φαντασίας», και ναι, πολλά από αυτά που ο Blackwood µας ζητά να δεχτούµε ως πιθανά σε αυτό το μυθιστόρημα τρόμου φαίνονται µάλλον κάπως υπερβολικά µε την πρώτη µατιά. Όµως είναι τέτοια η περιγραφική ικανότητα του συγγραφέα και τόσο ξεκάθαρες οι επεξηγήσεις του, που ακόµα και οι πιο εξωφρενικές του επινοήσεις γίνονται απόλυτα πιστευτές.
Όπως έγραψε τότε η Daily Telegraph: «Ο συγγραφέας είχε, θα µπορούσε να πει κανείς, µια εκπληκτική ιδέα και την υλοποίησε µε όλο τον ζήλο και όλο το ταλέντο που τον διακατέχουν…».
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.